پا به پا

همه جا با تو هستم پا به پای تو

...دوستان خداحافظ
نویسنده : MORTEZA - ساعت ۸:٥۱ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۸/۱۱/٢٠
 

دیگه داره برامون یه عادت میشه یا شاید هم ما عادت به شنیدن و مواجه شدن با این مسائل رو داریم قبلا خیلی کمتر بود؛ حادثه در کمین کوهنورد هست و چه سخته نتونی کاری انجام بدی...

هفته پیش طی تماس دوستان از  تیم جستجو و نجات باخبر شدم حادثه ای برای اعضای گروه کوهنوردی کلوپ دماوند پیش آمده و آنها دچار بهمن شده اند. جهت امدادرسانی به این همنوردان، تشکیل یک تیم در دستور کار قرار گرفته است حادثه در منطقه دیزین بود. متاسفانه به علت مشغله کاری نتونستم حضور پیدا کنم برام سخت بود مایی که برای این جور برنامه ها و کمک رسانی ها آموزش دیدیم وقتی نتونیم شرکت کنیم برامون سخته. به هر حال از طریق تلفن، از  محل حادثه اطلاع کسب می کردم و از تیم 30 نفره که برای اردوی تمرینی غار برفی در منطقه حضور داشتند حدودا 10 نفر اونها با بهمنی که ریزش کرده بود درگیر بودند. همه عوامل مستقر در محل در حال امدادرسانی بودند. تک تک اون لحظات را می تونستم تجسم کنم. فعالیت های گروه های نجات ، حضور خانواده های اونها و همه و همه برام قابل لمس بود و من اونجا نبودم. چند نفر از کسانی که با بهمن درگیر شده بودند رو می شناختم ولی چه فایده دیگر به خوابی رفته بودند که دیگر بیدار نمی شدند.

برای روحشان آرامش و رحمت آرزو می کنم و برای خانواده هایشان صبر.

دوستان خداحافظ...؛ آرامیده اید در زیر خلوارها برف در زیر هزاران تن سرما و چه غمناک است تصورش.

این شعر تقدیم به تمام کوهنوردانی که جایشان در بین ما خالیست...

باید دل کند و رفت

                                            خیلی وقت است به این می اندیشم

طالعم این را گفت

                                   شبی نمناک

                                                                 با کوله بارم خواهم رفت

و تنها یادی از من خواهی داشت

                                                سبک بال مثل پرنده

                                                 لطیف مثل نسیم

تو مرا یاد خواهی کرد

                                یا به فراموشی تلنگر خواهی زد